Historia

14 Mazowieckiej Drużyny Harcerskiej im. Stefana Czarnieckiego

1.07.1919 r- Stanisław Ciszewski wraz z grupą 30 chłopców tworzy I Pruszkowską Drużynę Harcerską im. Romualda Traugutta

23 kwietnia 1923r  nastąpiła zmiana patrona drużyny  na hetmana Stefana Czarnieckiego.

1 kwietnia 1924  za pomoc w czasie pożaru na terenie szpitala w Tworkach drużyna otrzymuje w nagrodę nową siedzibę/harcówkę w pomieszczeniach po remizie straży pożarnej oraz sprzęt gaśniczy i instrumenty dęte. Powstają dwie sekcje strażackie i orkiestra dęta!!! To chyba pierwsza taka w Polsce.

27 września 1925 I Pruszkowska Drużyna Harcerska otrzymuje sztandar. Chorążym jest drużynowy Jerzy Anczykowski.

 

W 1930 nastąpiła zmiana numeracji drużyn i nazw drużyn, nowe numery ustalono drużynom w zależności od czasu ich zorganizowania- w ten sposób I PDH zmienia się w 14 Mazowiecką Drużynę Harcerską im. St. Czarnieckiego

HAL 1934r –14 MDH organizuje pierwszą Gromadę Zuchową w Pruszkowie

W 1934 roku odbył się obóz  w Murzasichlu w czasie którego harcerze pomogli mieszkańcom podczas powodzi. Podczas pożegnalnego ogniska wójt zdjął ze swojego kapelusza muszelki i założył je na rogatywkę  drużynowego Stefana Kowalskiego, w tym samym momencie inni górale zrobili dokładnie to samo, od tamtej pory nosimy je z dumą na naszych czapkach, tak narodziła się kolejna 14 tradycja.

z8
z7
z5
z4
z3
z1
z6
previous arrow
next arrow
z8
z7
z5
z4
z3
z1
z6
previous arrow
next arrow
Shadow

W 1935 r. harcerze z 14 MDH biorą udział w Zlocie w Spale.

W 1939 r. został powołany szczep.

Wrzesień 1939 r. wszyscy  którzy mogli zaciągnęli się do wojska i wyruszyli na front, Ci którzy nie mogli bo byli za młodzi podjęli służbę pogotowia harcerskiego i zostali wcieleni do Służby Bezpieczeństwa.  Mieli  za zadanie bronić ważnych dla obronności obiektów: mostów, torów kolejowych, linii telefonicznych i elektrycznych. Pełnili dyżury w komisariacie policji i brali udział w patrolach. Nikt z nich nie sądził, że w taki sposób przyjdzie im sprawdzać harcerskie umiejętności ale przecież każdy z nich ślubował bronić swej Ojczyzny.

Trwali na posterunkach do 7 września później część z nas udała się do Warszawy by tam brać udział w obronie Stolicy.

Podczas obrony Warszawy 25 września w walce o Fort Czerniakowski  zginął  Piotr Szeppe –  pomimo okupacji jego koledzy z drużyn wzięli udział w pogrzebie a na trumnie znalazła się rogatywka z muszelkami, a przy grobie odśpiewana została Modlitwa Harcerska.

Październik 1939 -Harcerze 14-ki tworzą tajną drużynę harcerską „Zielony Dąb”, składają przysięgę na sztandar 14-ki i ręce drużynowego Stefana Jaronia Kowalskiego. W późniejszym okresie okupacji z drużyny „Zielony Dąb” powstaje „Rój” Hufiec Szarych Szeregów „Zielony Dąb” komendantem zostaje drużynowy 14-ki St. Jaroń Kowalski

Zapraszamy do zapoznania się także z artykułem phm Tadeusza Jarosa o początkach harcerstwa w Pruszkowie

Przegląd Pruszkowski: Historia harcerstwa w Pruszkowie

Patron Szczepu

Kapitan Harcmistrz Stefan Jaroń-Kowalski (2.08.1915 – 15.06.1979)

W wieku lat 12 wstąpił do 1 PDH im. Stefana Czarneckiego, przemianowanej następnie na 14 MDH. Po 6 latach został jej drużynowym. W roku 1936 otrzymał stopień podharcmistrza. W sierpniu 1939r. wziął udział w walkach pod Mławą, gdzie został ranny. W listopadzie 1939r zbiera powracających z wojny harcerzy i współtworzy zalążek tajnego harcerstwa. W roku 1940 tajne harcerstwo przechodzi w organizację o nazwie „Szare Szeregi”. Stefan Kowalski pod pseudonimem Jaroń zostaje komendantem hufca „Szarych Szeregów” kryptonim „Zielony Dąb”. Podczas Powstania jako dowódca kompanii Jaroń brał udział w walkach zgrupowania „Leśnik” i „Radosław”.

Po wojnie otrzymał awans do stopnia kapitana oraz nominację na harcmistrza. Z rąk generała Bora-Kom

orowskiego otrzymał Krzyż Wojenny Orderu Virtuti Militari. Był odznaczony dwukrotnie Krzyżem Walecznych i Krzyżem Zasługi z Mieczami.
W roku 1947 wraca do kraju i podejmuje próbę odbudowy harcerstwa.

Stefan Jaroń Kowalski to pedagog, harcerz, żołnierz, krajoznawca, pielgrzym, a nade wszystko wielki przyjaciel młodzieży. Jest bohaterem Warszawy, Pruszkowa i Pęcic i jak o nim napisano: „nigdy nie obnosił się ze swoim bohaterstwem, będąc ciepłym i niezwykle skromnym człowiekiem”.

 

 

W trakcie Kampanii Bohater w przeciągu roku w ramach naszych zajęć harcerskich poznawaliśmy Bohatera naszego Szczepu Stefana Jaronia Kowalskiego, poznając historię Jego życia, postawę szlachetnego człowieka i harcerza jaką prezentował, poznając także ludzi z którymi współpracował . Jesteśmy dumni mając takiego Bohatera wśród Nas, próbując wzorować się na szlachetności, zasadach i ideach, które kierowały Jego życiem.