Historia

14 Mazowieckiej Drużyny Harcerskiej im. Stefana Czarnieckiego

1.07.1919 r- Stanisław Ciszewski wraz z grupą 30 chłopców tworzy I Pruszkowską Drużynę Harcerską im. Romualda Traugutta

23 kwietnia 1923r  nastąpiła zmiana patrona drużyny  na hetmana Stefana Czarnieckiego.

1 kwietnia 1924  za pomoc w czasie pożaru na terenie szpitala w Tworkach drużyna otrzymuje w nagrodę nową siedzibę/harcówkę w pomieszczeniach po remizie straży pożarnej oraz sprzęt gaśniczy i instrumenty dęte. Powstają dwie sekcje strażackie i orkiestra dęta!!! To chyba pierwsza taka w Polsce.

27 września 1925 I Pruszkowska Drużyna Harcerska otrzymuje sztandar. Chorążym jest drużynowy Jerzy Anczykowski.

 

W 1930 nastąpiła zmiana numeracji drużyn i nazw drużyn, nowe numery ustalono drużynom w zależności od czasu ich zorganizowania- w ten sposób I PDH zmienia się w 14 Mazowiecką Drużynę Harcerską im. St. Czarnieckiego

HAL 1934r –14 MDH organizuje pierwszą Gromadę Zuchową w Pruszkowie

W 1934 roku odbył się obóz  w Murzasichlu w czasie którego harcerze pomogli mieszkańcom podczas powodzi. Podczas pożegnalnego ogniska wójt zdjął ze swojego kapelusza muszelki i założył je na rogatywkę  drużynowego Stefana Kowalskiego, w tym samym momencie inni górale zrobili dokładnie to samo, od tamtej pory nosimy je z dumą na naszych czapkach, tak narodziła się kolejna 14 tradycja.

Arrow
Arrow
ArrowArrow
Shadow
Slider

W 1935 r. harcerze z 14 MDH biorą udział w Zlocie w Spale.

W 1939 r. został powołany szczep.

Wrzesień 1939 r. wszyscy  którzy mogli zaciągnęli się do wojska i wyruszyli na front, Ci którzy nie mogli bo byli za młodzi podjęli służbę pogotowia harcerskiego i zostali wcieleni do Służby Bezpieczeństwa.  Mieli  za zadanie bronić ważnych dla obronności obiektów: mostów, torów kolejowych, linii telefonicznych i elektrycznych. Pełnili dyżury w komisariacie policji i brali udział w patrolach. Nikt z nich nie sądził, że w taki sposób przyjdzie im sprawdzać harcerskie umiejętności ale przecież każdy z nich ślubował bronić swej Ojczyzny.

Trwali na posterunkach do 7 września później część z nas udała się do Warszawy by tam brać udział w obronie Stolicy.

Podczas obrony Warszawy 25 września w walce o Fort Czerniakowski  zginął  Piotr Szeppe –  pomimo okupacji jego koledzy z drużyn wzięli udział w pogrzebie a na trumnie znalazła się rogatywka z muszelkami, a przy grobie odśpiewana została Modlitwa Harcerska.

Październik 1939 -Harcerze 14-ki tworzą tajną drużynę harcerską „Zielony Dąb”, składają przysięgę na sztandar 14-ki i ręce drużynowego Stefana Jaronia Kowalskiego. W późniejszym okresie okupacji z drużyny „Zielony Dąb” powstaje „Rój” Hufiec Szarych Szeregów „Zielony Dąb” komendantem zostaje drużynowy 14-ki St. Jaroń Kowalski

 

Patron Szczepu

Kapitan Harcmistrz Stefan Jaroń-Kowalski (2.08.1915 – 15.06.1979)

W wieku lat 12 wstąpił do 1 PDH im. Stefana Czarneckiego, przemianowanej następnie na 14 MDH. Po 6 latach został jej drużynowym. W roku 1936 otrzymał stopień podharcmistrza. W sierpniu 1939r. wziął udział w walkach pod Mławą, gdzie został ranny. W listopadzie 1939r zbiera powracających z wojny harcerzy i współtworzy zalążek tajnego harcerstwa. W roku 1940 tajne harcerstwo przechodzi w organizację o nazwie „Szare Szeregi”. Stefan Kowalski pod pseudonimem Jaroń zostaje komendantem hufca „Szarych Szeregów” kryptonim „Zielony Dąb”. Podczas Powstania jako dowódca kompanii Jaroń brał udział w walkach zgrupowania „Leśnik” i „Radosław”.

Po wojnie otrzymał awans do stopnia kapitana oraz nominację na harcmistrza. Z rąk generała Bora-Kom

orowskiego otrzymał Krzyż Wojenny Orderu Virtuti Militari. Był odznaczony dwukrotnie Krzyżem Walecznych i Krzyżem Zasługi z Mieczami.
W roku 1947 wraca do kraju i podejmuje próbę odbudowy harcerstwa.

Stefan Jaroń Kowalski to pedagog, harcerz, żołnierz, krajoznawca, pielgrzym, a nade wszystko wielki przyjaciel młodzieży. Jest bohaterem Warszawy, Pruszkowa i Pęcic i jak o nim napisano: „nigdy nie obnosił się ze swoim bohaterstwem, będąc ciepłym i niezwykle skromnym człowiekiem”.

 

 

W trakcie Kampanii Bohater w przeciągu roku w ramach naszych zajęć harcerskich poznawaliśmy Bohatera naszego Szczepu Stefana Jaronia Kowalskiego, poznając historię Jego życia, postawę szlachetnego człowieka i harcerza jaką prezentował, poznając także ludzi z którymi współpracował . Jesteśmy dumni mając takiego Bohatera wśród Nas, próbując wzorować się na szlachetności, zasadach i ideach, które kierowały Jego życiem.